....

تا که بودیم نبودیم کسی
کشت مارا غم بی هم نفسی
تا که رفتیم همه یار شدند
ما که رفتیم همه بیدار شدند
قدر ایینه بدانید چو هست
نه در ان وقت که افتادوشکست

تا شقایق هست زندگی باید کرد......